We hebben 1851 gasten en geen leden online

Direct contact:  (073) 751 36 42

Privé

Dag tante

Posted in Dag tante, Privé on woensdag, 09 december 2015.

Dag tante

Ik heb er lang over gedacht of ik dit verhaal zou delen. Omdat er mensen bij betrokken zijn die voor sommigen herleidbaar zijn. Toch meen ik dit te moeten doen, om mijn tante nog een beetje recht te doen.

Op 11 juni kreeg ik een telefoontje van een oom, de zus van mijn moeder, mijn peettante was overleden en inmiddels begraven. Het was alsof ik een koude douche kreeg.

Tuurlijk, de dood hoort bij het leven, dood in deze dimensie betekent voor mij ook wedergeboorte in een andere dimensie. Maar die overgang die wordt normaal gesproken begeleidt met overgangsrituelen zoals afscheid nemen, een dienst of bijeenkomst of hoe je dat ook verder wilt invullen. Dat is ook belangrijk om daarna weer verder te kunnen. Wanneer dat niet gebeurd blijft er een soort van open einde, alsof het niet helemaal is afgerond. Goed, als dit de wens was van haar, dan zou ik daar respect voor hebben, dat was haar keuze dan toch?...

 

Mijn tante was alleen, haar man was al jaren overleden en ze heeft nooit kinderen gehad. Ze had wel vijf peetkinderen, waarvan ik er een was. In mijn jeugd was ze best bepalend voor me. Ik zag haar elke week, en deelde veel met haar, vooral in mijn puberteit. We hebben samen wat gelachen en gehuild. Maar zoals dat gaat, je wordt ouder, leeft je eigen leven en ziet elkaar steeds minder. Tante trok zich steeds verder terug, werd een beetje een kluizenaar en na het overlijden van mijn moeder zagen we elkaar enkel nog tijdens begrafenissen. Dan was ze ook meteen weer weg in een poging iedereen te ontlopen. En nu was ze dood en begraven...
Tante had geen testament en haar broer nam de zaken waar, wat ik best vreemd vond omdat die twee zolang ik me kan herinneren niet on speaking terms waren. Het hoe en waarom heb ik daarvan nooit geweten.

Een stevige trap heeft dwarsliggers nodig
Nadat het nieuws een beetje bezonken was begonnen mijn vragen op te komen. Waar was ze begraven? Wanneer? En waarom wist ik daar niks van? Zijn de andere peetkinderen op de hoogte? (deze zitten allemaal aan de andere kant van haar familie). Wat is er met haar spullen gebeurd?
Dus ik heb oom die vragen voorgelegd, maar kreeg alleen maar hele vage antwoorden, of geen antwoord.
Ik ben van nature geen dwarsligger, maar had de onbedwingbare drang om kritisch naar de situatie te kijken en zelf op onderzoek uit te gaan.
Via een ander familielid kreeg ik te horen dat alle spullen, ook haar gouden sieraden weg zouden zijn.
Ik heb alle kerkhoven afgebeld in de omgeving maar niemand kende haar. Ik kreeg wel te horen dat het graf van mijn opa, hun vader er erg verwaarloosd bijlag en dat de grafrechten daarvan in december 2016 zouden verlopen, maar dat was niet de informatie waar ik naar op zoek was.
Uiteindelijk ook de crematoria maar gebeld, ook daar kende niemand haar. Ik was ten einde raad.

De onderste steen boven
Ik wilde alles doen om de onderste steen boven te krijgen. Met hulp ben ik er eind juli, dus ruim 7 weken na haar overlijden grotendeels achtergekomen wat er gebeurd is.
Het vrouwtje van de boodschappen stond aan de deur en er werd niet open gegaan. De politie is gebeld en die heeft de deur geforceerd. Bij binnenkomst vonden ze mijn tante, overleden in bed. Waarschijnlijk heeft ze een halve dag daar gelegen, zegt men, maar mijn gevoel zegt iets anders.

Ik draag al jaren een gouden kettinkje dat ik van haar heb gekregen. Op foto's kan ik achterhalen dat ik dat afgedaan heb in ergens in de laatste helft van mei en de eerste weken van juni. Ik werd 's nachts benauwd wakker en had het gevoel te stikken. "Die ketting moet af, die ketting moet af, ik stik". En dus ging de ketting af. Nu valt dat kwartje pas, jammer genoeg weet ik de precieze datum niet meer.


Terug naar mijn tante.

Er werd een broer gebeld, die vervolgens een andere broer belde. Deze heeft vanaf dat moment alles "geregeld". Omdat er politie aan te pas gekomen was moest er sectie verricht worden. Daarom is ze overgebracht naar een crematorium dat daar een speciaal ingerichte kamer voor heeft. En dat was nou net het enige crematorium dat ik niet gebeld had omdat ik het idee had dat het iets te ver uit de richting lag. Vervolgens, na de sectie, heeft oom besloten dat ze gecremeerd kon worden, zonder dat er ook maar iemand bij was, en zonder dat er ook maar iemand afscheid heeft kunnen nemen. Achteraf was dit al gebeurd voordat de familie op de hoogte was van het overlijden. Op vrijdag vraag ik mijn oom per mail of ik bij de asuitstrooing kan zijn, en op maandag heeft hij haar as opgehaald. Dinsdag krijg ik antwoord dat de as al verstrooid is…Hij zegt deze uitgestrooid te hebben over het graf van zijn vader. En dat terwijl tante een hekel had aan haar vader. De enige nog levende zus is volgens een van haar kinderen niet gekend in het hele verhaal en krijgt het niet verwerkt. Wrang dat de enige levende zus nu met verwerkingsproblemen zit, omdat haar broer heeft beslist wat hij heeft beslist.

Respect
Wanneer ik oom op de gang van zaken aanspreek biedt hij me aan om de urn te komen halen bij hem, want daar zit misschien nog wel een restje as in... Zijn argument is dat ze alleen wilde zijn, en nu was ze alleen, "Eigen schuld, dikke bult".
Wanneer je alleen bent en er staat niks op papier mag je dus maar gewoon hopen dat degene die de leiding neemt over jouw afscheid dat met liefde en respect doet.
Ik heb hele sterke gevoelens over een aantal zaken die nog steeds niet kloppen, maar zoals dat gaat, aanvoelende vermogens leveren geen bewijzen.
Oom staat in zijn recht volgens de wet, en ik kan aan de situatie niks meer veranderen. En dat is misschien wel de grootste les die er voor mij inzit, ik moet loslaten, ook al weet ik dat tante geen recht gedaan is.

Toch had ik tante een respectvoller afscheid gegund. Ik hoop dat ze haar zielenrust gaat vinden.

 

Plaats een reactie

U plaatst een reactie als gast U kunt hieronder inloggen

"Iedereen is anders, met andere behoeften en/of belangen. Daarmee is niet gezegd dat het één beter is dan het ander. Het is gewoon anders Karin

Meer nieuws, bezieling en inspiratie

GRATIS ontvangen

Met één druk op de knop aan- en afmelden

Omdat je niet altijd in dezelfde stemming bent, en omdat de ene kleur je misschien meer aanspreekt dan de andere, vind je hier naast mijn persoonlijke voorkeur ook wat andere kleurtjes. Hopelijk zit er een kleur tussen waarbij jij je op dit moment prettig voelt. 

×